• Arjan

Begrip en respect - een indianenverhaal?

Bijgewerkt: okt 4

Opperhoofd Dan George was de leider van de Tsleil-Waututh Indianen. Hij werd geboren in Vancouver in 1899 en overleed 1981. Hij was tevens acteur, musicus, dichter en auteur.


Dan George: "Ik ben één van de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika. Gedurende mijn leven heb ik in twee culturen geleefd. Ik werd geboren in een cultuur die leefde in gezamenlijke en gedeelde onderkomens. Het huis van mijn grootvader was 30 meter lang; het werd het 'smoke house' genoemd en stond vlak bij het strand. Alle zonen van mijn grootvader en hun families leefden in het huis. De slaapkamers waren gescheiden door dekens gevlochten van riet. Het enige open vuur in het midden was voldoende om te koken voor iedereen."


"In zulke huizen leerden mensen om met elkaar te leven. Ze leerden om elkaar te helpen en om elkaars rechten te respecteren. Kinderen leerden er de inzichten uit de volwassen wereld en voelden zich geliefd. Ook mijn vader werd in zo'n huis geboren en leerde vanaf kind om van mensen te houden en om zich bij hen op zijn gemak te voelen."


"Zoals mensen elkaar accepteerden, was er ook een diep respect voor alles in de natuur om hen heen. Mijn vader hield intens van de aarde en al haar schepselen. De aarde was als een tweede moeder voor hem. De aarde met alles erop werd gezien als een geschenk van de Grote Geest -- See-see-am. En de enige manier om hem te bedanken voor alles, was om alle giften met respect te behandelen en te gebruiken."


Ranger Jamail Dahr: 'Een oudere Cherokee-indiaan leerde mij het verschil tussen de westerse en de inheemse mentaliteit. In plaats van te denken 'ik ben geboren met rechten' denkt de Cherokee vanuit de gedachte: ik ben geboren met de verplichting om dienstbaar te zijn aan onze planeet en aan al haar generaties.

Dan George: "Ik herinner me hoe ik als kleine jongen met mijn vader aan het vissen was. Ik zie hem nog steeds staan, terwijl de zon opkomt, met zijn armen omhoog aan de rand van het water. Huilend... 'Dank u, dank u.' Het liet een diepe indruk op me achter. En ik vergeet nooit zijn teleurstelling toen hij mij eens zag vissen 'gewoon voor de lol'. Zoonlief, de Grote Geest gaf jou deze vissen als broeders, om je te voeden als je honger hebt. Respecteer ze! Je mag ze nooit doden voor je eigen lol."

"In zo'n cultuur ben ik dus opgegroeid. Daarom kan ik veel dingen waarmee ik tegenwoordig word omringd maar moeilijk accepteren. Ik zie mensen die leven in smoke houses die honderden keren groter zijn dan wat ik ken. Maar de mensen in het ene appartement kennen die in het andere niet. En zorgen niet eens voor elkaar. Ook kan ik de grote haat tussen mensen moeilijk accepteren. Het is lastig om een cultuur te accepteren die het goedkeurt dat er in het verleden miljoenen mensen zijn vermoord in oorlogen en die zich permanent voorbereid op het vermoorden van nog veel meer mensen met bommen."

"Het is lastig om een cultuur te accepteren die meer uitgeeft aan moordwapens dan aan onderwijs en het welzijn van mensen. Ik kan niet begrijpen dat mensen zelfs de natuur aanvallen en misbruiken. Ik zie blanke broeders die hele heuvels kaal slaan en diepe wonden achterlaten op de hellingen van de bergen. Ik zie mijn blanke broeder de moederschoot plunderen als was zij een monster die weigerde om haar schatten met hem te delen. Ik zie mijn broeder rivieren vergiftigen, onverschillig voor de dood van heel veel leven, en de lucht vol giftige dampen blazen."


"Ik weet dat mijn blanke broeder veel goed doet. Maar ik denk dat hij nooit echt geleerd heeft om lief te hebben. Misschien houdt hij van zijn eigendommen, maar hij heeft nooit geleerd om te houden van alles buiten hem. Het heeft niets met liefde te maken. Want iemand houdt van alles om hem heen -- of hij houdt nergens van. Dat kan niet selectief."


"Beste vrienden, we hebben liefde nodig. Mensen verlangen naar liefde. Zonder de kracht van de liefde zijn we zwak. Liefde versterkt ons zelfvertrouwen. Zonder liefde geen moed. Zonder liefde is er geen vertrouwen in de wereld, en dan moeten we het van onszelf hebben, van ons eigen ego. Dan putten we onszelf uit, dan vernietigen we onszelf. Jij en ik hebben de kracht van de liefde nodig. Alleen dan worden we creatief, zijn we onvermoeibaar en kunnen we ons voor anderen inzetten. Allemaal hebben we ontelbare keren de hand van iemand willen voelen. Een arm om ons heen."

"Ik ben bang dat mijn cultuur de westerse cultuur weinig kan bieden. Maar mijn cultuur had vriendschap en betrokkenheid hoog in het vaandel. Mijn cultuur keek niet naar privacy als heilig doel, want privacy bouwt muren en muren zorgen voor wantrouwen. Mijn familie woonde in grote gemeenschappen en leerde van kinds af aan om met andere te leven. Mijn cultuur had privébezit niet hoog in het vaandel -- privébezit was zelfs iets om je voor te schamen. Voor mijn cultuur is alles in de natuur ons bezit, dat we delen met anderen, en we nemen niet meer dan we nodig hebben."

"Mijn cultuur houdt ervan te geven. Niet slechts te ontvangen. Wij hebben veel van de blanke cultuur geleerd. Ik zou willen dat jullie iets van ons hadden geleerd. Er zitten mooie dingen in onze cultuur. Binnenkort valt er niet meer te leren van onze cultuur. Want we moeten van jullie integreren en binnenkort hebben wij onze waarden moeten verruilen voor die van jullie. Al zoveel jonge mensen van mijn volk zijn het verleden vergeten. Of zijn zover dat ze zich ervoor schamen. Mijn cultuur is als een gewond dier dat het bos is ingekropen om te bloeden en te sterven in eenzaamheid. Het enige dat ons kan helpen is oprechte liefde. Heb onze cultuur lief, heb geduld en deel met ons."


Dit artikel is vertaald uit: https://www.nsnews.com/nsn-50th/from-the-archives-chief-dan-george-teaches-understanding

Reizen, kijken, filosoferen. Schrijven. Want culturen zijn inspirerend, natuur intrigerend en de kosmos oneindig creatief. Bronnen - voor prachtige verhalen.

Lees meer over mij

© 2020 by Arjan Mulder created at Wix.com

Arjan Mulder